Werken in het buitenland

Hoe ervaren Nederlandse mondhygiënisten in het buitenland hun werk? Sabina Floridia (Italië) en Gaby Knobbout (Zweden) vertellen.

Sabina Floridia

“Ik ben half Italiaans/half Nederlands en als kind heb ik altijd gezegd ‘later als ik groot ben, ga ik in Italie wonen’. Mijn vader had als kleermaker in Amsterdam-Zuid een winkel, waar ik hem graag hielp. Iedere klant begroette ik met: ‘wij zijn Italiaans’. Rond mijn 26ste ben ik naar Milaan verhuisd. Na zo’n anderhalf jaar vertrok ik naar Paramaribo, waar ik ruim drie jaar als mondhygiënist gewerkt heb. Daarna ben ik naar Italie teruggekeerd, inmiddels woon ik ruim 20 jaar in Bergamo.”

Handjevol mondhygiënisten

“Toen ik in 2004 in Bergamo kwam wonen, was het beroep mondhygienist nieuw en onbekend. Er was slechts een handjevol mondhygiënisten. Ik werkte voor twee praktijken, in één daarvan was ik de eerste mondhygiënist. Ik verrichtte, op freelance basis, alle reguliere mondhygiëne-werkzaamheden, met een sterke nadruk op preventie, gedragsverandering en het aanleren van effectieve mondhygiëne. Van een taalbarrière had ik geen last, ik sprak immers al Itali­aans. Wel heb ik in het begin een aantal specifieke woorden moeten leren, want gingivitis en parodon­titis had ik natuurlijk nog nooit uitgelegd tijdens vakantie’s. Maar ik leerde snel, door lezen, spreken en fouten durven maken.

Het gemiddelde mondhygiëneniveau bij mijn patiënten was helaas niet goed. Dit had meerdere redenen: angst, financieel, verkeerde aannames, tijd. Maar de uitdaging ligt niet alleen bij de patiën­ten. Ik geloof dat we anders naar preventie moeten leren kijken. Dat begint bij onszelf als mondzorgprofessional en bij de manier waarop we communi­ceren over het belang van mondgezondheid.”

Langzaam opgebouwd

“Toen ik in de praktijk ging werken, had ik in het begin twee of drie patiënten per dag, of soms geen. Door geduld, aandacht en kwaliteitszorg te bieden, waren patiënten tevreden en kwamen ze terug. Tien jaar na mijn start in deze praktijk raakte ik zwanger, tijdens mijn zwangerschap koos de praktijk ervoor om geen invaller te zoeken.