“Iets met mensen beter maken, zorgen voor. Iets met ziekenhuis”, dat zei ik altijd als mensen vroeger aan mij vroegen wat ik later wilde worden. Stiekem hoopte ik op een opleiding tot huisarts. Ik kwam er echter achter dat je daar vwo voor nodig hebt en minstens tien jaar universiteit, dus schoof ik die keuze al snel aan de kant. Mijn gedachtes gingen langs verschillende hbo-opleidingen; logopedie, diëtiek, verpleegkunde. Niks paste, iets met ziekenhuis bleef zeuren. Uiteindelijk koos ik voor de HLO, een laboratoriumopleiding. Dat bleek een heel foute keuze. Omdat ik graag in Nijmegen wilde blijven (vooral om het fijne studentenleven), koos ik voor de kortste opleiding die ik kon vinden. Hoezo motivatie? De opleiding tot mondhygiënist, destijds een tweejarige opleiding. We praten over de jaren tachtig.
Je hebt geen toegang tot dit artikel.
Je kunt dit artikel momenteel niet lezen, omdat je niet bent ingelogd op deze website, NTvM Online.
Ben je lid van NVM-mondhygiënisten of heb je een abonnement op het NTvM? Log dan hieronder in.
