Laten we haar mevrouw Bakker noemen. Ze is al heel wat jaren patiënt bij mij. Ze is sportief, fietst en wandelt veel. Daarnaast is ze heel bewust bezig met haar gezondheid. Eet haar vitamines en vezels. In haar vrije tijd doet ze veel voor de kerk. Een wat stille vrouw, wat aan de oppervlakte in de communicatie maar zeer betrokken bij haar parodontale behandeling. Ze is ooit eens geflapt bij de parodontoloog. Ze weet precies welke rager waar nodig is, ze kan ook haar furcaties rageren en haar plakscores zijn altijd top.
Mevrouw Visser is van ongeveer dezelfde leeftijd. Ooit getrouwd geweest met ‘een Arabier’ (zoals ze dat zelf ooit zei), het klinkt niet uit liefde maar hoe het wel zit is in nevelen gehuld. Al jaren reist ze, vooral naar Marokko en Turkije. Ze heeft een huis in Almelo maar daar is ze zelden. Ze heeft geen kinderen. Mevrouw Visser en ik zijn geen grote maatjes, eerlijk gezegd. Ze lacht alles weg. Letterlijk. Ze wil niets, alleen een gebitsreiniging eens per half jaar. Haar molaren en een aantal premolaren is ze al jaren kwijt. Mijn verbazing is dan ook groot als ze opeens zes implantaten heeft laten zetten. Opnieuw wil ze geen interdentale hulpmiddelen. Opnieuw wil ze alleen zesmaandafspraken. Ze krijgt peri-implantitis. Ze reageert laconiek en lacht. In samenspraak met haar implantoloog verwijs ik haar naar de parodontoloog die haar flapt. Dat helpt even. Als snel komt het probleem weer terug, wat te verwachten is natuurlijk, gezien haar beperkte zelfzorg.
Je hebt geen toegang tot dit artikel.
Je kunt dit artikel momenteel niet lezen, omdat je niet bent ingelogd op deze website, NTvM Online.
Ben je lid van NVM-mondhygiënisten of heb je een abonnement op het NTvM? Log dan hieronder in.
