Mondzorgmijding: een groeiend maatschappelijk probleem

Er zijn steeds meer signalen dat mensen een bezoek aan de tandarts of mondhygiënist uit­stellen vanwege de kosten. Een recent artikel van Begovic et al. in het Nederlands Tijdschrift voor Tand­heelkunde (2025) beschrijft schrijnende voorbeelden van hoe de toeslagenaffaire heeft geleid tot negatieve gevolgen voor de mondgezondheid en het tandartsbezoek van de gedupeerden, waaronder vermin­derde toegang tot zorg, uitstel van behan­delingen en toegenomen angst en schaamte.¹Uit dit artikel blijkt dat veel gezinnen in financiële problemen kwamen en hierdoor hun aanvullende tandartsverzekering moesten stopzetten, omdat de premies onbetaalbaar werden. Mondzorg werd noodzorg, want alleen bij pijn of acute klachten gingen zij nog naar de tandarts. Behandelkeuzes werden vaak bepaald door het huishoudbudget. Soms stond een bezoek aan de tandarts rechtstreeks tegenover de keuze om de koelkast vol te houden. Pijnstillers, zoals ibuprofen, wer­den gebruikt als ‘alternatieve behandeling’. Met alle gevolgen van dien, zoals fysiek ongemak, maar ook wantrouwen tegen­over instanties, schaamte en een verhoog­de drempel om hulp te zoeken.¹