Zijn schoenen hebben stalen neuzen. Vaak heeft hij zijn reflecterende jas nog aan, zo van zijn werk naar mijn praktijk gereden. “Even naar de mondhygiënist,” zegt hij tegen zijn collega’s, “maar ben zo terug.” Dat laatste is niet waar want hij heeft A: een behoorlijke parodontitis, B: hij vindt het gezellig in de wachtkamer en kletst met iedereen voor en na de behandeling, C: hij komt altijd veel te vroeg, maar dat heeft natuurlijk ook met punt B te maken, en D: hij vraagt heel erg veel, wil alles weten, is nieuwsgierig en enthousiast. Blauwe ogen die je recht aankijken, geen enkel masker, oprecht geïnteresseerd in zijn medemens. Vol humor, vol zelfspot en zo heerlijk gewoon. Zo gewoon dat het weer speciaal wordt. Ik ken geen mens dat zo zichzelf is.
Je hebt geen toegang tot dit artikel.
Je kunt dit artikel momenteel niet lezen, omdat je niet bent ingelogd op deze website, NTvM Online.
Ben je lid van NVM-mondhygiënisten of heb je een abonnement op het NTvM? Log dan hieronder in.
