Na de lunchpauze ben ik net een kwartiertje met de eerste patiënt van de middag bezig als ik veel rumoer op de gang en in de wachtkamer hoor. Ik hoor boze stemmen. Er is duidelijk een discussie aan de gang. Marjolein, onze secretaresse, hoor ik ook en ze redt zich blijkbaar want ze komt mijn kamer niet in. Ik maak mijn werk af en zwaai de deur open om mijn patiënt uitgeleide te doen. Terwijl de patiënt naar de balie loopt zie ik drie bejaarde mensen zitten in de wachtkamer, alle drie boven de tachtig jaar, een echtpaar en een man alleen. Ik ken ze goed, ze komen alle drie al minstens vijftien jaar bij mij voor behandeling. De vrouw, fragiel, met kromme rug, haar handen op de handvatten van haar rollator, verheft haar stem als ze mij ziet: ‘Zij heeft een fout gemaakt! Zij heeft ons op half drie gezet maar wij komen áltijd om half twee!’ Met een priemende vinger wijst ze naar Marjolein.
Je hebt geen toegang tot dit artikel.
Je kunt dit artikel momenteel niet lezen, omdat je niet bent ingelogd op deze website, NTvM Online.
Ben je lid van NVM-mondhygiënisten of heb je een abonnement op het NTvM? Log dan hieronder in.
