Plannen kun je altijd bijstellen. Je neemt je iets voor, past het aan, en desnoods opnieuw en opnieuw. Altijd de blik vooruit, altijd dat positieve: wat wél kan, wat nog mogelijk is. Niet klagen maar dragen is een bekend spreekwoord, maar bij hem gaat dat niet eens op. Klagend is hij nooit, dus er valt niets te dragen. Dingen zijn er, en daar leef je mee. Een nieuwe uitgangssituatie, telkens weer. Nooit denkt hij: wat als het misgaat? Wat als het niet lukt? Die vragen komen niet bij hem op. Een plan dat niet werkt, wordt gewoon omgezet in een ander plan. En hup, vooruit met de geit.
Ik dacht: dat lukt je misschien één keer, hooguit twee. Maar bij de derde of vierde tegenslag krab je jezelf toch achter de oren. Dan vraag je je af: waarom overkomt mij dit? Waarom nu weer? Je denkt aan de handdoek die je boos in de ring wilt gooien. Hij niet. Hij nooit.
Je hebt geen toegang tot dit artikel.
Je kunt dit artikel momenteel niet lezen, omdat je niet bent ingelogd op deze website, NTvM Online.
Ben je lid van NVM-mondhygiënisten of heb je een abonnement op het NTvM? Log dan hieronder in.
