Haar grote liefde heet Herman. Veel gesprekken gaan over hem: hoe trouw hij is, hoe waaks en hoe veilig zij zich bij hem voelt. Herman kwam ooit in het asiel terecht waar zij werkt en het was liefde op het eerste gezicht tussen Marga en deze stoere herder. Een twee-eenheid. Soms mocht hij mee naar haar werk, vaker wachtte hij thuis geduldig achter de deur, tot zij weer binnenkwam.
Lang woonde de moeder van Marga bij hen in huis. Toen zij een paar jaar geleden overleed, bleven Marga en Herman samen achter. “Herman mist mijn moeder ook”, zei ze destijds stellig. “We gaan soms samen op mijn moeders bed liggen, even de geur ruiken. Dan legt Herman zijn kop op mijn been en weet ik dat hij haar ook mist en troost zoekt.” Bij elke nazorgafspraak vertelde ze over hem. Ze werkt zich te pletter in het asiel, vol liefde en daadkracht, maar met veel lange dagen en weken. Hoe fijn is het dan om te weten dat er thuis iemand op je wacht en hoeveel blijdschap loskomt bij die eerste knuffel?
Je hebt geen toegang tot dit artikel.
Je kunt dit artikel momenteel niet lezen, omdat je niet bent ingelogd op deze website, NTvM Online.
Ben je lid van NVM-mondhygiënisten of heb je een abonnement op het NTvM? Log dan hieronder in.
