Ik woon inmiddels vijf jaar in een Brabants dorp. Lang genoeg om te zien wat er al is én wat er nog ontbreekt. Eén ding viel me al snel op: er was geen mondhygiënistenpraktijk. Dus besloot ik, na het opdoen van voldoende ervaring, die zelf te openen. Na ruim acht jaar werken in omliggende dorpen wist ik dat dit geen vanzelfsprekende stap zou zijn. Sterker nog, het bevestigde iets wat me al langer bezighoudt: ons vak is nog lang niet overal bekend. Of beter gezegd, nog niet overal vanzelfsprekend. Veel mensen weten simpelweg niet wat een mondhygiënist doet, laat staan wat we kunnen betekenen voor hun mondgezondheid. En dat terwijl de mensen die ons wél weten te vinden, ons vaak als onmisbaar zien. In de algemene tandartspraktijken waar ik werkte, zat de agenda standaard maanden vooruit vol. Niet omdat patiënten zelf die keuze maakten, maar omdat de tandarts aangaf dat het nodig was. En dan volgen de meesten. In mijn eigen praktijk is dat anders. Hier moeten mensen zélf die stap zetten. Dat blijkt een stuk lastiger.
Je hebt geen toegang tot dit artikel.
Je kunt dit artikel momenteel niet lezen, omdat je niet bent ingelogd op deze website, NTvM Online.
Ben je lid van NVM-mondhygiënisten of heb je een abonnement op het NTvM? Log dan hieronder in.
